Thanksgiving!

Hoi allemaal

We gaan terug in de tijd naar 1621. De Pelgrim Fathers stichtte een nederzetting in Plymouth, Massachusetts. Na een lange tocht vanuit Europa mislukte de oogst. Toen er dankzij de hulp van Mohawk-Indianen alsnog geoogst kon worden in november, volgde de eerste viering van Thanksgivingday. Op deze dag wordt dank gezegd (aan God)voor de oogst en allerlei andere goede dingen. Het wordt gevierd met de hele familie. Omdat Thanksgiving op een donderdag valt heeft iedereen ook vrij op vrijdag. Dit geeft de mogelijkheid voor een familiereunie van vier dagen.
Bij mij ging het er als volgt aantoe: Mijn hostmom stond heel vroeg op om allerlei lekkere dingen klaar te maken. Waarna we om één uur in de middag naar het huis van haar zus gingen. Hier heb ik met de hele familie kennis gemaakt. Wat ben ik blij met mijn familie in Nederland. Telkens nadat ik werd voorgesteld aan iemand werd er wel achteraan gezegt: die heeft ruzie met die, of die gaat met die, etc. Niet normaal. Maar buiten dat was het hartstikke gezellig. Om twee uur 's middags begonnen we met eten. De hele tafel stond vol met eten en dit werd telkens veranderd. We hebben tot zeven uur 's avonds niks anders gedaan dan eten! En moe dat ik was om acht uur! Wat blijkt nou, er zit een stofje in de kalkoen wat je heel erg slaperig maakt (hetzelfde wat in wiet zit...). Ik was knock out op het moment dat me hoofd het kussen aanraakte! En dan denk je: ach, wat zeur je nou? Je kan toch lekker uitslapen aangezien je vrij hebt vrijdag. Nee, dat kon ik niet, want om vier uur 's nachts ging de wekker. Time for Black Friday! Alle winkels gaan midden in de nacht open en ALLES is voor ongeveer de helft van de prijs. Televisies, computers, iPods, en ga maar door. Mensen zetten hun tentje op voor de winkel om ervoor te zorgen dat ze als eerste binnen zijn zodra de winkel open gaat. En dan blijven ze maar zeggen dat Americans niet Crazy zijn. Trek zelf maar je conclusie. Mensen die 3 flatscreens tegelijkertijd kopen. Mensen die elkaar volgen om te kijken of diegene die ene iPod niet stiekem terug legt. Er zijn zelfs mensen doodgetrapt in de menigte! Maar goed dat is mij gelukkig niet overkomen en wij zaten om zeven uur 's ochtends weer in de auto naar huis met spullen in de achterbak wat ze over de $ 500 heeft gekost! Ik heb het bij een vest gehouden.

Na een heerlijke vakantie, wordt het weer tijd voor school. Ruth en ik gaan de komende twee weken hardlopen, want we moeten er natuurlijk wel goed uitzien voor Winter Formal! Ik heb trouwens een geweldige jurk gekocht!

Dikke kus

Marous

Halloween!

Hoi allemaal

Daar ben ik weer! Nog steeds niet helemaal bijgekomen van de schrik van afgelopen weekend. Het was namelijk Halloween.

Ik zal beginnen met vrijdag. Vrijdag was een verdrietige dag. Het was de laatste homegame van de footballplayers. Gaat mijn uitzicht op de o zo gespierde billen. Het was helemaal verdrietig toen het begon te regenen. De Amerikanen dachten er anders over. Die kunnen niet wachten tot het basketbalseizoen start en ze vinden de regen ge-wel-dig! Inderdaad: Crazy Americans.
Vrijdag overleeft, op naar zaterdag. Volgens mij weet iedereen, die mij een beetje kent, dat ik een heel makkelijk slachtoffer ben. Voor diegene die mij niet zo goed kent: ik ben niet zo'n held. Maargoed, het was halloween, dus ik met een groep naar de bioscoop. Paranormal Activity 2. Ik had gehoord dat de film niet zoheel goed was, dus ik dacht dat ik het wel aankon. Mooi niet dus! Ik heb de hele bioscoop bij elkaar gegild. Na de film moesten we allemaal bijkomen van de heftige ervaring. En hoe doe je dat beter dan met een dikke vette hamburger? Toen kwamen ze met het geweldige idee om volgende keer naar SAW in 3D te gaan. Ze hebben een weddenschap afgesloten op mij. Wie mij kan overtuigen om mee te gaan, gaat gratis naar de film. Mij niet gezien!
Ik besefte het nog maar nauwelijks, dat ik de hartverzakking tijdens de film had overleefd. Ik moest alweer gelijk door naar de volgende stop. Party! Bij een vriendin heb ik mezelf omgetoverd tot een zigeunerin. Helemaal top zag ik eruit! Komen we aan bij het feest, moesten we door een poort met daarachter een onwijs lang, donker gangpad. Ik had het natuurlijk kunnen verwachten. Stap voor stap lopen wij het gangpad af. Springt er opeens iemand uit de bosjes! En dat nog zo'n vijf keer. Bye, Bye, mooi gekrulde haren van Marous. Het stond recht overeind van de schrik. Gelukkig mocht ik aan het eind van het gangpad dan eindelijk mijn ding doen: feesten! Na het feest ben ik naar huis gegaan. Wat was ik blij toen ik nog heelhuids voor de deur stond. Dus ik doe niets vermoedend de deur open. Vliegt er een spook om mijn oren en begint de deur tegen me te praten. Ik wist niet hoe snel ik naar binnen moest rennen en in mijn bed moest springen en mijn ogen niet meer open moest doen.
Hoe verbazend het ook was. Ik werd de volgende ochtend wakker zonder dat één of andere geest mij had overgenomen. Na de hele dag lekker uitgerust te hebben was het tijd voor 'Trick or Treat'. Het is eigenlijk hetzelfde als Sintremaarten, alleen dan met kostuums en zonder zelfgemaakte lampionnen. Ik had Chloë en Junior een nederlands sintremaartenliedje geleerd. Zo schattig toen ze het begonnen te zingen: Sintremarten mikke mak. Ze kregentwee grote handen vol met snoep, want zo gul zijn ze hier wel.
Yep, ondanks dat het kippenvel nog steeds niet verdwenen is, ben ik verliefd geworden op Halloween!

Volgende week eindigd het volleybalseizoen helaas. In januari begin ik met voetbal. In de tussentijd ga ik mijn gastgezin leren hoe je echt lekker kan koken!Iemandnog goede recepten?

Drie maanden voorbij, nog zeven te gaan!

Dikke kus

Marous

Homecoming!

Hoi allemaal

Hier weer even een update vanuit Amerika.

Oke, afgelopen week was het homecoming. Het is een traditie van elke High School. Al is het in de jaren een beetje veranderd. Officieel is het de eerste homegame van de footballplayers. Om de één of andere reden hebben ze dit verschoven. Het was namelijk niet de eerste, maar de derde thuiswedstrijd. Maar goed, de hele week staat in het teken van de schoolspirit. Je kleed je raar aan, er zijn allemaal activiteiten gedurende de week en dan als afstuiting de wedstrijd! O, en niet te vergeten: de homecoming queen!

Als je naar de tv kijkt zie je altijd dat de amerikaanse meiden onwijs veel make-up op hebben en als er ook maar iets mis is met hun kapsel, slaan ze helemaal op hol. Helemaal waar. Maar op het moment van homecoming boeit het ze helemaal niks!
Maandag moesten we de klaskleuren dragen. De seniors (de laatste jaars), wat ik ben, moesten zwart dragen. Ik had me best leuk aangekleed dacht ik zelf. Mooi niet dus,mensen hadden zich vermomd als supernerds, heksen. Ik heb zelfs de bandlid van Kiss gezien metdieonwijs lange tong!'s Avonds was er een rally wat in het teken stond van de homecoming queen. Ik kon helaas niet heen vanwege een volleyballwedstrijd. Maar ik heb gehoord dat jongens van de footballteam de kandidaten voor de homecoming queen na doen. En ze laten die meiden allemaal rare dingen doen. Ze moeten dansen, vieze dingen eten, etc. Het schijnt echt hylarisch te zijn.
Dinsdag was het jersey dag! Dat houdt in dat je een footballoutfit moet dragen. Helaas heb ik nog niet aangepapt met één van de footballplayers, dus ik had er geen. Zoals ik al had verteld, cheerleading zit er voor mij niet in. 's Avonds ging ik naar de powderpuff game. Meiden die football spelen! Hylarisch! Een stel pitbulls bij elkaar, het verbaasde me ook niks dat de hele tribune vol met jongens zat.
Woensdag was Wacky Wednessday! Kortom: kleed je zo gek mogelijk. En dat deden ze. Er was een meisje die haar haar om een waterfles had gebonden, zodat het leek alsof ze een hanekam had. Heel freaky, maar zo grappig.
Donderdag viel een beetje tegen. Het was disneydag, maar niemand leek op mickey mouse. Daar ging me droom om ooit les te krijgen van Donald Duck!
Dan vrijdag! Iedereen moest de schoolkleuren dragen, paars en goud. Wat waren we blij toen eindelijk de bel ging. Een grote massa liep naar Mainstreet om de parade te bekijken. Er was namelijk een parade en elke klas of club had een wagen. Echt geweldig om te zien hoeveel tijd ze aan de wagens besteden. Als je mijn foto's bekijkt, snap je gelijk waar ik het over heb. In de avond was de footballgame, die we uiteraard dik hadden gewonnen! Tijdens de rust lieten ze nog eens de wagens van elke klas zien en werd de homecoming queen bekend gemaakt. Wat was ik jaloers op die meiden. Voor degene die mij een beetje kent, weet dat ik niet kan wachten tot het moment dat ik mijn eigen cabrio onder me kont heb. Die meiden werden allemaal, stuk voor stuk, gepresenteerd in een cabrio! Wat was ik blij voor ze, ahum! En dan worden ze ook nog in ontvangst genomen door drie gespierde footballplayers. Nou, toen brak me klomp!Gelukkig heb ik nogde kans omPromqueen te worden. Dan mag ik dansen met de Promking, wat vast ook zo'n gespierde rakker zal zijn! Er is nog hoop!

Haha, het klinkt allemaal heel dramatisch. Maar eigenlijk heb ik hier een geweldige tijd! Al mis ik Nederland af en toe wel een beetje.

Upnext: Halloween! Het huis begint al aardig eng te raken. Mis het niet, dat wordt gillen!

Dikke kus

Marous

Footballgame!

Hoi allemaal

Hier een echt Amerikaans verhaal!

Mijn eerste footballgame en we verliezen. Hoe zuur is dat? Het was de eerste thuiswedstrijd, iedereen werd helemaal gek. We hadden weer een rally. Dit keer moesten we paars en goud dragen. Dat zijn de kleuren van onze school. Ook kunnen wij ons zelf de Cougars noemen. Elke school heeft een mascotte en wij hebben dus de cougars. Tijdens de wedstrijd lopen ze rond en entertainen ze het publiek. Ik ging echt helemaal stuk om die mascottes. Ze waren zo grappig! En iedereen moest weer lachen om mij, omdat ik ze zo grappig vond. Dan hebben we de cheerleaders. Toen ik nog in Nederland was, schreeuwde ik het zowat van de daken: ik word cheerleader, dat doe ik wel even. Het liep dus iets anders... Zowiezo kan ik niet bij het team, omdat de try-outs vorig jaar al waren. En buiten dat, die trucs zijn veel te ingewikkeld. Als ik dat ga doen, kan ik gelijk me ouders opbellen om de begravenis te regelen. Dat werd hem dus niet.

Maargoed, na lang wachten, komen eindelijk onze boys het veld op rennen. Ik heb echt respect voor die jongens. Die pakken die ze dragen zijn ontiegelijk zwaar. Hoe weet ik dat? Ehm...
Tijdens volleyball moesten we wachten totdat onze wedstrijd begon. We zaten in de wrestlingroom, toen we erachter kwamen dat er nog een andere deur was. Kortom: we zijn ingebroken in de footballroom. Hier bewaren ze alle spullen wat ook maar iets met football te maken heeft. Zo ook de uniformen! En natuurlijk moet je daar niet alleen naar kijken, maar moet je het gewoon even passen. Hilarisch was dat. Tijdens onze verkleedpartij kwamen we erachter dat er nog een deur was; de deur richting de jongenskleedkamer! Ik kon de verleiding niet weerstaan om even te checken. Drie keer raden wat mij natuurlijk weer overkomt... Juist, de jongens kwamen massaal binnen gewandeld. Ik heb nog nooit zo'n doolhof moeten bewandelen omongezien naar buiten te komen. Maar het is ons gelukt. De jongens weten niet dat ik nu weet wie de beste sixpack heeft!

Terug naar het footballfield. De wedstrijd gaat beginnen. De footballplayers staan aan de zijlijn met hun hand op hun hart. Zo ook de cheerleaders, cougars en iedereen op de tribune. Ik dus ook. Allemaal heel serieus totdat er vijf poppetjes in uniform het veld op komen rennen. Vlag in hun hand, hun benen hoog schoppend in de lucht. Ja hallo, dan kan je mij natuurlijk opvegen. Mijn eerste reactie: 'Dat zie je toch alleen maar in films?' Het spijt me heel erg, maar ik heb er dus voor gezorgd dat tien mensen de slappe lach hadden tijdens de National Anthem. Oeps...

Van de wedstrijd zelf heb ik niet zoveel meegemaakt. Ze hebben het me geprobeerd uit te leggen, maar dat is nog best lastig al die termen. Ik moet toch maar eens op internet gaan uitzoeken wat het nou precies inhoudt. Tot dan gebruik ik gewoon mijn eigen techniek om er bij te horen: schreeuwen wanneer iedereen begint te schreeuwen! Dan kan je niks fout doen. Het enige wat me bijgebleven is, is een touchdown. Tijdens de touchdown zat ik namelijk te praten met Emma. Emma speelt saxofoon en speelt dus mee in de band. Weer zo'n lekkere actie voor mij. Ik zat in het midden van de band tijdens de touchdown. En dan is het de traditie dat de band begint te spelen. De instrumenten vlogen om me oren. Heel fijn!

Iedereen was natuurlijk heel teleurgesteld dat we hadden verloren. Maar ik had de tijd van me leven. Elke tien stappen die je neemt, kom je wel een bekende tegen. Even kletsen en je kletst zo de hele wedstrijd vol. Mijn eerste footballgame was dus een succes. Next please!

Groetjes uit het nog steeds zonnige California! (40 graden)

Dikke kus

Marous

1 Maand!

Hoi allemaal

Oke, afgelopen weken heb ik heel wat meegemaakt. Laten we beginnen bij het begin. Op school gaat alles goed. De meeste lessen zijn gezellig en tijdens de lunch ga ik vaak naar de Starbucks of Subway met Lea (Duitse exchange student). Daar komen we meestal wel mensen tegen.

Twee weken geleden was er een Rallyday. Ik had geen flauw idee wat het inhield. Het enige wat ze tegen me zeiden, was dat ik zwart moest dragen. Aangezien ze hier heel erg om het uiterlijk geven, had ik gewoon een zwarte short met een zwart t-shirt aangetrokken. Kom ik op school... Helemaal gek! Je zag de raarste dingen. Van jongens met bikini's tot meiden verkleed als Snooki van de Jersey Shore. Aan het eind van de dag gingen we de gymzaal in en elke klas moest een dans opvoeren. Natuurlijk wonnen de Seniors. Het is eigenlijk een soort van oppepper voor de leerlingen.

Dan de weekenden:

Santa Cruz & Mysteryspot
Ik werd 's ochtends wakker en Jo kwam met een super verassing. We gingen naar de Mysteryspot. Ze had me er al over verteld, dus ik wist al dat het leuk zou gaan worden. De Mysteryspot is een plek waar de aantrekkingskracht niet normaal is (zie de foto's). Voordat we daar naar toe gingen, reden we dwars door de bergen richting het strand van Santa Cruz. Dat was net een film. Santa Cruz heeft een boulevard vol met achtbanen, eettentjes, winkeltjes, etc. Net een pretpark. Achter de boulevard ligt het strand en de oceaan. Stefan (mijn nieuwe gastbroer uit Duitsland) daagte me uit om te gaan zwemmen. Het was ijskoud! En dit kan natuurlijk niet zonder een blunder. Marous struikelde namelijk tijdens het rennen voorover in het water... Fijn! Leuk! Maar buiten dat, was het een geweldige dag!

Kids in the Box & San Fransisco
Afgelopen weekend was er een fundraising voor daklozen: Kids in the Box. Ruth (vriendin van volleyball) vroeg of ik mee ging. En één ding wat ik hier heb geleerd: zeg overal 'ja' op, ookal lijkt het je helemaal niks. Nadat ze me op had gepikt, reden we naar het footballfield van onze school. Het was al vol aan de gang toen wij aankwamen. We waren later vanwege een volleyballgame. De bedoeling was om een huis te maken van kartonnen dozen. Wij eindigden buiten het huis op een kartonnetje. Gelukkig is het hier niet zo koud als in Nederland, dus we hadden de tijd van ons leven. Ik heb nieuwe mensen leren kennen en onwijs gelachen. Zo zie je maar weer hoe leuk iets kan zijn met gezellige mensen.
Zondagzijn we naar San Fransisco geweest. Wauw! Wat is dat geweldig! Na een poosje gelopen te hebben, zijn we op de boot gestapt. We zijn langs Alcatraz gevaren en hebben de onderkant van de Golden Gate Bridge gezien. We besloten om te gaan eten in Chinatown. Bij toeval kwamen we nederlanders tegen. En nu moet ik iets heel ergs bekennen. Ik had moeite om in het nederlands te praten... (wordt nog leuk over tien maanden).

Met volleyball gaat het steeds beter. De meiden zeggen dat ik al beter ben dan de exchangestudent van afgelopen jaar. We weten de wedstrijden spannend te maken en ik ben al een paar keer me stem verloren door het aanmoedigen. Soms mag ik al mee spelen. Dat voelt zo goed. Sta je dan, tussen meiden met zeven jaar ervaring!

Ik heb het hier nog steeds naar me zin. En ik geniet nog steeds van de zon, heerlijk. Eén maand voorbij. Ik kijk uit naar de negen maanden die ik hier nog heb.

Dikke kus

Marous a.k.a. Dutchie or Mosh (mijn bijnamen hier)

Eerste week school!

Hoi allemaal

Vandaag ben ik begonnen met mijn tweede week van school. Ik heb mijn eerste week dus overleefd. En daar ben ik onwijs trots op! Er zaten goede dagen tussen, maar ook slechte dagen. Vorig weekend zijn we met het gezin naar een super groot waterpark geweest, met van die hoge glijbanen! Maar dit weekend voelde ik me niet lekker en wilde ik gewoon het liefst naar huis. Natuurlijk ga ik nog lang niet naar huis, want wat ik hier allemaal meemaak, is echt een super ervaring.

Ik zal eens vertellen hoe mijn dagen eruit zien. Eigenlijk zien mijn dagen er allemaal hetzelfde uit. Het rooster wat je hier hebt, is elke dag hetzelfde. De mensen hier denken dat onze middelbare school al een studie is. Het niveau is hier laag, heel laag.
Mijn rooster is als volgt:
1. Teacher assistent. Ik help de leraar met klusjes. Echt zo relaxt! Je kan een beetje wakker worden, je hoeft niks te leren en geen huiswerk.
2. Art 1. Tekenen, geen huiswerk.
3. U.S. History. De geschiedenis van Amerika. Ik heb de 50 staten al moeten leren. Mijn hostmom dacht mij een steuntje in de rug te geven door te zeggen dat zij alle landen van Europa ging leren. Helaas is zij nog steeds bezig en wist ik alle staten binnen een uur uit me hoofd.
4/5. Yearbook. Het jaarboek is hier een heel belangrijk project. Ik moet hiervoor interviewen, fotograferen, etc.
- Lunch - Maar 1 pauze tijdens de hele dag. Ik ben binnen 1 week superster in stiekem eten geworden, aangezien je hier absoluut niet mag eten in de klas.
6. Trig. Dit is een onderdeel van wiskunde. Heel makkelijk. Alleenhet is wat moeilijker vanwege de engelse termen. Ik weet alles in het Nederlands, maar nog niet in het engels.
7. English. Eingenlijk is het britse literatuur. Tot nu toe weet ik al alles, thanks to Miss Da Silva.

De dag begint met de morning announcement, een verhaal waarin wordt verteld over de activiteiten in de school. Dit wordt afgesloten met een of ander brabbeltje. Iedereen moet opstaan en zich richten tot de amerikaanse vlag, met de hand op het hart.
Het schoolsysteem is hier een zootje, althans ik snap er de ballen niet van. Iedereen kan hier elke les kiezen. Bijvoorbeeld wiskunde, dit kan je doen als je een brugklasser bent, maar je kan het ook doen als je in de eindexamenjaar zit. Volgens mij komt het doordat het niveau voor iedereen hetzelfde is. Als je hier wilt slagen moet je een bepaald aantal punten halen in de lopende jaren. Easy as that!
De mensen hier zijn onwijs aardig. Iedereen is geïnteresseerd in mij. Wanneer ik iets niet snap, leggen ze je het uit. Echt super!

Na school ga ik niet naar huis. Ik zit nu in het volleballteam en moet elke dag trainen. Van half 4 tot 6 uur 's avonds. Ik heb er totaal geen problemen mee. De meiden zijn zo aardig en hebben zo'n humor! Afgelopen zaterdag hadden we onze eerste wedstrijden. Het ging niet heel erg goed, maar onze laatste tegenstander was zo slecht dat ik het veld in mocht! Daarna zijn we samen gaan lunchen enkreeg ik een kruisverhoor. Vooral over de nederlandse jongens. Wees maar niet bang, ik heb een goed woordje voor jullie gedaan.

Na de trainingen ga ik naar huis en ga ik eten. Dat is een verhaal apart. De porties zijn hier huge en ongezond! Gelukkig heeft mijn hostmom altijd groenten bij het eten. Maar bacon tijdens ontbijt gaat me echt te ver. Vreselijk toen ik moest ontbijten bij de McDonalds. Dat was ranzig!

Ik heb het hier echt naar me zin. Elke dag leer ik nieuwe mensen kennen. Ik moet alleen nog even uitzoeken wie mijn vrienden gaan worden, haha. Ik voel me echt thuis bij de familie waar ik in woon. Niks kan je eigen familie overtreffen, maar ik heb het echt getroffen met deze mensen. And last but the best: Het weer is hier HEERLIJK, 35 graden...

Dikke kus

Marous

New York!

Wauw Wauw Wauw! New York was zo vet!

Woensdag vertrok ik dan. Voor het eerst vliegen, dood eng! Uiteindelijk had ik het na de tweede vlucht wel gehad met die vliegtuigen. Het afscheid op schiphol was natuurlijk janken! Met dank aan Marije (zij begon). In NY aangekomen, hadden we een heel groot, mooi hotel. Met zwembad en al. Met een koude pizza, warme cola en een enorme jatleg hebben we de avond afgesloten.

Na een stevigenacht slapen, begonhetavontuur inde grote stad.We hadden een geweldige gids die onwijs leuk kon vertellen over NY! We reden in een bus door heel New York. Maar voor de plekken waar je gewoon heen moest, stapten we uit. 's Ochtends gingen we naar Central Park. Dit was zo mooi. Heel groot. Alleen de strawberry fields was echt bagger. Geen aardbei te vinden. De gids vertelde ons dat dat moeilijk te onderhouden was. Maar het gaat om het verhaal erachter. Het heeft iets te maken met de vermoorde bandlid van The Beatles. Hierna reden we door naar China Town en Little Italy. Dit was echt verschrikkelijk. De mensen daar zijn heel erg opdringerig. Ze duwen je letterlijk hun winkel in. Wij zijn daar maar een rondje gaan lopen. Toen kwamen we langs een school en je kon daar de kinderen buiten horen zingen door microfoons. We probeerden nog om binnen te komen, maar ja, het was helaas geen aapjes kijken. We hebben 's middags nog over de Brooklyn Bridge gelopen. En 's avonds naar Top of the Rock! Het uitzicht was geweldig. Wel jammer dat het niet donker was, want dan was het nog mooier geweest.

De volgende dag waren we klaar voor de boottocht richting het vrijheidsbeeld. De Amerikanen zelf begonnen serieus te schreeuwen toen het beeld in zicht kwam. Ik persoonlijk vond er niet zoveel aan. Maar natuurlijk moest ik ermee op de foto! 's Middags zijn we naar de plaats geweest waar de Twin Towers hebben gestaan. De gids vertelde ons wat er nu komt. Een soort van herdenkingsplaats en een nieuw gebouw. Na het ingrijpende deel van de middag mochten we dan eindelijk shoppen! We begonnen bij 5th Avenue, waar we met een mooie boy op de foto konden. En we eindigden op Time Square. Het mooiste deel van New York. Al die lichten, de reclame, alle vrolijke mensen (zelfs de politie), geweldig. We hebben daar in het Hard Rock Cafe gegeten en je raad nooit wie daar zat: Justin Bieber! Ik maar zeggen dat ik niet zo hysterisch zou worden als ik hem zo zien. Nou, ik was 1 van de eerste met een camera in mijn hand. Later kwamen we hem weer tegen. Wat blijkt: Hartstikke fake, het was gewoon een jongen die erop leek. LOSER!

Amper bijgekomen van New York was ik al op weg naar mijn gastgezin in California. Ze stonden op het vliegveld met een heel groot bord: Welcome Maroush! Zo leuk. In het vliegtuig heb ik al een vriend gemaakt, Mark. Hij vertelde me over Escalon. Dus tot nu toe gaat het super hier!

Binnenkort mijn eerste schooldag. Ik ben super nerveus, maar dat komt wel goed.Het is nutijd voor mijn avondeten.

Dikke kus

Marous

Nog 2 dagen!

Hoi allemaal

het is bijna zover! Mijn avontuur gaat woensdag beginnen. Ik heb al een paar nachten niet geslapen.Het wordt toch wel heel erg spannend. Maar ik heb er onwijs veel zin in. Mijn gastgezin heeft al een paar keer gezegd dat ze heel erg naar mijn komst uitkijken. Mijn kamerschijnt al helemaal 'nice and homey' tezijn.Ik ben benieuwd!

Vandaag ga ik mijn koffer inpakken. Eens kijken of dat mij gaat lukken. 23 kilo voor 1 jaar... en dan te bedenken dat ik mijn hele kledingkast mee wil nemen. De mensen die mijn kast wel eens hebben gezien, lachen zich nu helemaal dood. Want dat gaat natuurlijk nooit lukken. Nou ja, dat wordt dan toch maar weer shoppen in Amerika. Ook niet erg.

Woensdag vertrek ik, als alles goed verloopt, om kwart over twaalf 's middags. Dood eng! Het is niet te geloven, maar Marous heeft nog nooit gevlogen. Tsja, als je het doet, moet je het natuurlijk gelijk goed doen. Gelukkig vlieg ik dan nog niet alleen, maar metde groep van Travel Active (de organisatie).Ik vlieg eerst naar New York, via Washington DC. In New York verblijf ik3 dagen in een hotel en krijg ik een hele tour door de stad. Op zaterdag vlieg ik alleen door naar mijn gastgezin in California! Ik kan niet wachten om ze te ontmoeten.

Ik hou jullie op de hoogte wat me daar in de USA allemaal overkomt. Duim voor me!

Xxx Marous